У першую пятніцу красавіка згадаем верш беларускага класіка Янкі Купалы “Явар і каліна”. Верш гэты вядомы яшчэ і як песня,  найперш у выкананні славутых “Песняроў”.

Верш быў напісаны Купалам у 1910 годзе, а пазней кампазітар Юрый Семяняка напісаў музыку, і ў 1978 годзе песня “Явар і каліна” выйшла ў трэцім альбоме ансамбля “Песняры”, у тым жа, дзе прагучалі “Белоруссия”, “Беловежская пуща” і іншыя песні, што сталі пасля хітамі.

Чытачу, магчыма, не ўсе словы будуць зразумелыя, дык растлумачым: явар — гэта белы клён; модлы — малітвы. Услухайцеся ў кожны радок, у “дзіўную музыку” гэтага верша — абавязкова адчуеце, як абуджаецца да жыцця прырода, як нараджаецца першае нясмелае пачуццё закаханых… А ўвогуле, кожны адчуе і пачуе нешта сваё, патаемнае.

Ілюстрацыяй да паэтычных радкоў выбралі карціну глускага мастака Івана Булгакава “Вясна ў лесе” (1982 год).

Явар і каліна

Песняй вясны лебядзінаю,

Скінуўшы зімнія чары,

Шэпчуцца явар з калінаю

Ў сумнай даліне над ярам.

Лісцікі зеленяй хваляцца

Небу панятлівай мовай:

Росамі мыюцца раніцай,

Песцяцца сонцам паўднёвым.

Захадам модлы пакорныя

З маткай-зямлёй адпраўляюць;

Тайна у ночаньку чорную

Месяца, зор выглядаюць.

Слухаюць смехаў русалчыных,

Лопату крылляў начніцы,

Ветру павеваў ап’янчаных,

Плюскату шклістай крыніцы.

Чуецца музыка дзіўная

Ў повесцях сонных імшараў…

Цешыцца явар з калінаю,

Скінуўшы зімнія чары.