Ці лёгка накарміць кожны дзень пяць разоў на дзень больш за 170 чалавек? Спытайцеся пра гэта ў шэф-повара дзіцячага сацыяльнага пансіяната “Веснава” Таццяны Ляпко. Яна гэта ведае як ніхто, бо на кухні ў гэтай установе працуе ўжо 17 гадоў. Пачынала кухоннай рабочай, а апошнія шэсць гадоў загадвае работай кухні, працуе па спецыяльнасці: яна скончыла (завочна) Баранавіцкі каледж, вучылася там вытворчасці харчавання, арганізацыі грамадскага харчавання, па спецыяльнасці — тэхнік-тэхнолаг.

Што робіць шэф-повар? “Ды тое, што і іншыя, асабліва калі аднаго з трох повараў няма, — адказвае Таццяна Валер’еўна, — плюс да гэтага атрымліваю прадукты, афармляю патрэбныя дакументы, ну і агульнае кіраванне работай повараў і кухонных рабочых, іх тут шэсць. Повары ў нас вопытныя, Ірына Брычонак і Ангеліна Семеж, работу ведаюць, таму ў гэтым плане мне лягчэй. Калі хто прыходзіць новы — вучым, расказваем, паказваем. Працуем па меню, якое складае дыетсястра. Да прыкладу, сёння на абед былі боршч з фасоляю, смажаніна (бульба з мясам), салата са свежай капусты, кампот з сухафруктаў, а вечарам будуць тоўчаная бульба (пюрэ), хек, какава. Дзецям стравы падабаюцца, ядуць усё, што гатуем, бывае, што салаты не даядаюць, ну і рыбу не асабліва любяць. Але ў асноўным посуд застаецца чыстым, а гэта найлепшая пахвала для повара”.
Але ж сацыяльны пансіянат — не проста ўстанова,тут людзі жывуць, гэта іх дом, таму кухня стараецца,каб і харчаванне было як дома. Булачкі тут пякуць самі, на розныя святы гатуюць традыцыйныя стравы: на Масленіцу — абавязкова будуць бліны, на Пасху — булкі і крашаныя яйкі, на Дзень Перамогі — каша з тушонкай. А яшчэ Таццяна Валер’еўна асвоіла выпечку пернікаў — робіць іх рознай формы і аздабляе, размалёўвае ў адпаведнасці са святам: да Новага года і Калядаў, да 23 лютага, да 8 Сакавіка — каб парадаваць дзяцей і дарослых.
Ну а сама Таццяна Валер’еўна шчыра і ад душы парадавалася, калі яе на калегіі камітэта па працы, занятасці і сацыяльнай абароне Магілёўскага аблвыканкама ўзнагародзілі Падзякай камітэта.
“Для мяне гэта было нечакана, але, безумоўна, і прыемна, — кажа яна, — бо мы ўсе і сапраўды стараемся працаваць добра, карміць якасна і смачна”. Так, добрыя работнікі заслугоўваюць добрай узнагароды, гэта іх стымулюе працаваць яшчэ лепш, ад чаго справа толькі выйграе.
Т. ЛУКАШЭВІЧ
Фота А. АТЛАС